4/4/2008 - İnanılmaz

Maç sonrası stattan çıkan  muhtemelen - bir İngiliz taraftar haykırıyordu yanındaki arkadaşına. F’li kelimeyle yağladığı bir hayret nidasını: ‘İnanılmazdı’
Gülen yüzüne ve maç biter bitmez dışarıda oluşuna bakılırsa Chelsea taraftarı olmamalı. İnanamadığının ne olduğunu da kestirmek güç.
10 Ekim’den bu yana gol yememiş Şampiyonlar Ligi’nde toplam 2 gol yemiş Chelsea’nin 2 gol yemesine mi?
Bu yıl hiç kaybetmemiş olan Londralıların İstanbul’da kaybetmiş olmasına mı?
Oyun olarak bu kadar geri düşmüş bir takımın böylesine dirilişine mi? 
Marco Aurelio’nun şahane oyununa mı?
Deivid’in golüne ya da Volkan’ın kaya gibi sert oluşuna mı?
İngiltere’nin sıradan oyuncularından biri olarak bilinen ‘Coca Cola Kid’ Kazım Richards’ın maçın kaderini değiştiren oyuncu olmasına mı?
İkinci yarıda sürekli geniş alanda birebir kalmalarına rağmen Lugano’nun Drogba’yı durdurmuş olmasına mı?   
Sahada en çok tanıdıkları ve muhtemelen çekindikleri oyuncu olan Kezman’ın Fenerbahçe’nin en kötüsü olmasından ortaya çıkan kaliteye mi?
Belki hepsine ve daha fazlasına...
Şaşıran sadece İngilizler ya da dünya futbol kamuoyu değil kuşkusuz.